▼

czwartek, 23 maja 2019

60. Dywizja Piechoty w Praust.

60. Dywizja Piechoty w Praust. Unikalne materiały i fotograficzna historia stacjonowania.


Przyglądając się historii Praust z okresu II wojny światowej, wzrok badaczy najczęściej przyciąga tragiczny finał z początku 1945 roku. Jednak niezwykle ciekawy, a wciąż nie do końca rozpoznany obraz wyłania się z pierwszych miesięcy wojny. Przełom lat 1939 i 1940 był w naszym rejonie czasem intensywnych przemieszczeń, reorganizacji i tworzenia nowych struktur Wehrmachtu na bazie dawnych formacji Gdańska i Pomorza.

Kluczowym epizodem tego okresu był przelotny, ale wyraźnie odciśnięty w źródłach pobyt 60. Dywizji Piechoty (60. Infanterie-Division) [1]. Formacja ta wywodząca się bezpośrednio z gdańskich sił policyjnych oraz Gruppe Eberhardt walczącej m.in. na Gdyni i Kępie Oksywskiej przechodziła w rejonie dawnego Wolnego Miasta Gdańska reorganizację przed późniejszym przerzutem na front zachodni. Szlakami komunikacyjnymi naszej gminy przemieszczały się wówczas pododdziały piechoty, artylerii oraz wyspecjalizowane jednostki zabezpieczenia i łączności.

Bezpośrednim impulsem do powrotu do tego tematu i korekty dotychczasowych ustaleń stało się pojawienie się na rynku kolekcjonerskim i w przestrzeni aukcyjnej nowej serii unikalnych fotografii. Kadry wykonane przez żołnierzy tej jednostki przedstawiają nie tylko samą piechotę i codzienne życie w zimowych realiach przełomu 1939/1940 roku, ale również specjalistyczne pododdziały wsparcia radiowego (Funkaufklärung / Nachrichten), które operowały dokładnie w naszym rejonie.

Poniżej przedstawiamy zaktualizowany rys historyczny przejścia 60. Dywizji przez Praust oraz analizę odnalezionych fotografii, które pozwalają powiązać konkretne twarze i sprzęt z naszym lokalnym krajobrazem.




Godło 60. Dywizji Piechoty widoczna na tarczy symbolika wprost nawiązuje do herbu Gdańska, z którego formacji policyjnych (Landespolizei) i paramilitarnych (Gruppe Eberhardt) wywodziła się ta jednostka. Szczegółowy opis organizacji, składu oraz szlaku bojowego dywizji znajduje się na stronie Lexikon der Wehrmacht [2].


Dodatkowym punktem wyjścia do poszukiwania materiałów oraz ponownego przeanalizowania obecności 60. Dywizji Piechoty w Praust była wyjątkowa mapa historyczna. Dokument ten udostępnił nam znany gdański historyk, dr Jan Daniluk, zwracając naszą uwagę na szczegółowe rozmieszczenie poszczególnych pododdziałów jednostki w bezpośrednim sąsiedztwie naszej miejscowości (poniżej).

Kluczowym etapem pracy nad tym materiałem była precyzyjna identyfikacja i rozszyfrowanie zawartych na mapie niemieckich oznaczeń taktycznych (Taktische Zeichen). Zadania tego podjął się Radosław Szewczyk, dzięki czemu uzyskaliśmy przejrzysty obraz tego, które konkretnie pododdziały piechoty, artylerii oraz jednostek wsparcia stacjonowały w granicach Praust i okolicznych wsi.

To właśnie analiza tej mapy, w połączeniu z komentarzem historycznym, skłoniła nas do dalszych poszukiwań archiwalnych oraz do konfrontacji tych danych z unikalnymi fotografiami, które niedawno wypłynęły w przestrzeni aukcyjnej.


Archiwalna mapa sztabowa przedstawiająca rozmieszczenie pododdziałów 60. Dywizji Piechoty Wehrmachtu na terenie Gdańska, Praust i przyległych powiatów (z rozszyfrowanymi czerwoną czcionką oznaczeniami taktycznymi przez Radosława Szewczyka). Węzeł komunikacyjny Praust odgrywał kluczową rolę jako zaplecze logistyczne i baza dla jednostek szybkich (kompanie motocyklowe) oraz służb zaopatrzeniowych dywizji (Infanterie-Divisions-Nachschubführer 160).

Na załączonym wycinku mapy wyraźnie widać wyspecjalizowane jednostki zabezpieczenia, rozpoznania oraz zaopatrzenia 60. Dywizji Piechoty (z numeracją 160 i 120). W samym Praust stacjonowały m.in. motocyklowe kompanie rozpoznawcze (Kradschützen), a tuż obok (w kierunku Ohra/Gdańska) służby żywnościowe, rzeźnicze i żandarmeria [3]. Na mapie bezpośrednio przy nazwie Praust zaznaczone są 3 motocyklowe kompanie rozpoznawcze (Kradschützen-Kompanie) wchodzące w skład dywizyjnego oddziału rozpoznawczego (Aufklärungs-Abteilung 160). Lokowanie wojsk szybkich w tym miejscu pozwalało na błyskawiczne patrolowanie szlaków wylotowych w kierunku Tczewa (Dirschau), Kościerzyny (Berent) i Gdańska. 
Zaplecze logistyczne (Ohra) - zgodnie z oznaczeniami powyżej Praust (w stronę Ohra) ulokowano batalion zaopatrzenia, żywnościowy, kompanię rzeźniczą (Schlächterei-Kompanie) oraz pluton żandarmerii polowej (Feldgendarmerie). Sąsiednie pododdziały:
  • Tempelburg (Kowale): Paliwowa kolumna zaopatrzeniowa (8./160) oraz III dywizjon 160. Pułku Artylerii (III./160).
  • Brentau (Brętowo) / Langfuhr (Wrzeszcz) / Oliva: Sektor transportowy i kolumny samochodowe (1.-6./160).
  • Dirschau (Tczew) / Marienburg (Malbork): Batalion saperów (Pionier-Bataillon 160) oraz dywizyjny oddział rozpoznawczy (AA 160).
  • Steegen (Stegna): Piekarnia polowa (Bäckerei-Kompanie 160).


Krótka historia 60. Dywizji Piechoty. Według oficjalnych niemieckich dokumentów wojskowych (opracowanych na podstawie akt Bundesarchiv i monografii Georgina Tessina). Korzenie gdańskie (1939):

  • Jednostka powstała 15 października 1939 roku w Gdańsku. Bazą do jej utworzenia była tzw. Grupa Eberhardta (Gruppe Eberhardt), sformowana 1 września 1939 r. z gdańskich sił policyjnych (Kommando Landespolizei Danzig, tworzonych przez Senat Wolnego Miasta Gdańska od lipca 1939 r.). Skład w okresie formowania w rejonie Gdańsk–Praust:

  • 243. Pułk Piechoty (utworzony z 1. Gdańskiego Pułku Piechoty),

  • 244. Pułk Piechoty (utworzony z 2. Gdańskiego Pułku Piechoty),

  • 92. Pułk Piechoty (mot.) (przeniesiony z 2. Dywizji Zmotoryzowanej),

  • 160. Pułk Artylerii oraz jednostki dywizyjne z numerem 160 (w tym pododdziały rozpoznawcze, łączności i zaopatrzenia).

Z analizy mapy wynika obecność pododdziałów motocyklowych (Kradschützen) w Praust. Warto jednak wyjaśnić specyfikę tej formacji na przełomie 1939 i 1940 roku. W tym czasie jednostki motocyklowe wchodziły w skład 160. Oddziału Rozpoznawczego (Aufklärungs-Abteilung 160). Dopiero po późniejszym przeniesieniu dywizji na poligon Groß-Born (Borne Sulinowo) w sierpniu 1940 r. i pełnej zmotoryzowaniu jednostki (jako 60. Infanterie-Division (mot.)), utworzono formalny 160. Batalion Motocyklowy (Kradschützen-Bataillon 160) na bazie 15. Batalionu CKM z Brzegu. W kwietniu 1942 r. obie te jednostki (Kradschützen-Btl. 160 i Aufkl. Abt. 160) zostały ostatecznie połączone.

Obecność trzech kompanii motocyklowych w Praust na przełomie 1939/1940 roku pokazuje, że miejscowość była kluczowym węzłem dla jednostek szybkich, patrolujących trasę wylotową z Gdańska na Tczew. Dalsze losy dywizji (w skrócie): 

  • 1940: Przerzut na front zachodni (Francja, Lotaryngia), a następnie reorganizacja w Borne Sulinowie.

  • 1941–1942: Bałkany (Rumunia, Serbia), a następnie ciężkie walki na froncie wschodnim (Umań, Dniepr, Rostów, Charków).

  • Styczeń 1943: Zagłada pod Stalingradem 60. Dywizja Piechoty (mot.) została całkowicie zniszczona w "kotle" stalingradzkim.

  • 1943 (Odtworzenie): Reaktywowana we Francji z ocalałych resztek, a następnie przekształcona w Dywizję Grenadierów Pancernych "Feldherrnhalle".

Zachowana dokumentacja aktowa 60. Dywizji Piechoty przechodziła burzliwą drogę. Dzienniki działań bojowych (Kriegstagebuch) z lat 1939–1941 były gromadzone w Archiwum Wojskowym w Poczdamie. Pod koniec wojny ewakuowano je do Turyngii, gdzie w kwietniu 1945 r. zostały przejęte przez wojska amerykańskie i wywiezione do USA (Alexandria, Wirginia). W latach 60. XX wieku mikrofilmy i oryginalne akta trafiły do niemieckiego Archiwum Federalnego (Bundesarchiv-Militärarchiv w do dzisiejszego dnia udostępnianej zespole RH 26-60).




NIESAMOWITE ZDJĘCIA Z PRAUST 1940 ROK.

W przestrzeni aukcyjnej i na rynku kolekcjonerskim pojawił się prawdziwy unikat seria oryginalnych, niepublikowanych dotąd fotografii zrobionych przez żołnierzy 60. Dywizji Piechoty Wehrmachtu. Poniżej kilka z nich. 




Podpis na odwrocie zdjęcia. 19.2.1940




Seria oryginalnych, niepublikowanych dotąd fotografii wykonanych przez żołnierzy 60. Dywizji Piechoty Wehrmachtu. Wszystkie z nich noszą oryginalne opisy i podpisy jednoznacznie wskazujące na Praust z przełomu lat 1939 i 1940. Choć identyfikacja kadrów w terenie bywa trudna ze względu na powojenne przekształcenia architektury, istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że część z tych zdjęć przedstawia budynek przy dawnej Wulffersstraße dzisiejszym obiekcie hostelu przy ul. Wojska Polskiego w Pruszczu Gdańskim.
















Odwrotka fotografii z marcową datą. Bezsprzecznym dowodem na obecność żołnierzy w naszej miejscowości jest opis zachowany na odwrocie jednej z nowo odnalezionych fotografii. Odręczny napis wykonany tuszem oraz odbita pieczęć nie pozostawiają wątpliwości co do miejsca i czasu wykonania zdjęcia. Unterkunft Praust März 1940. Von links nach rechts: Klotzek, Girtmann Karg Morgenthal Kellers Kosiel Janssen II.  Kwatera Pruszcz marzec 1940. Od lewej do prawej: Klotzek, Girtmann Karg Morgenthal Kellers Kosiel Janssen II.














Codzienność i służba w Praust (marzec 1940 r.), Nie wszystkie kadry z odnalezionej serii przedstawiają sprzęt bojowy czy pododdziały w pełnym rynsztunku. Jedno ze zdjęć ukazuje Prozaiczną, obozową codzienność stacjonujących tu żołnierzy. Na odwrocie zachował się czytelny, odręczny opis. 3.40 Praust, Kartoffelschäler, ganz rechts, (Rückenansicht). 3.40 Pruszcz, obieracze ziemniaków całkiem po prawej, (widok od tyłu).








Finał stacjonowania w Praust: 7 kwietnia 1940 r. Godzina stanowi ostateczny łącznik chronologiczny obecności pododdziału w naszej miejscowości. Zapis wykonany tuszem podaje dokładną datę oraz dramatyczny moment uchwycony w kadrze.

Praust am 7.4.40 1 Stunde vor dem Abmarsch
Ein Teil des ersten Zuges, von links nach rechts:
Girtmann, Wargin, Klöser, Prof. Janssen II, Karg, Morgenthal, Kurek, Kosiel (verdeckt) Buschmann, Brands, Kutzmierek, Klotzek Kellers Juns, Aug. Müller, Körfegen, Manßen, Br. Jannsen I, Heiper, Pesch

die unterstrichenen waren oder sind noch verwundet

Pruszcz dnia 7.4.40, 1 godzina przed wymarszem
Część pierwszego plutonu, od lewej do prawej:
Girtmann, 
Wargin, 
Klöser, 
Prof. Janssen II, 
Karg, Morgenthal, 
Kurek, 
Rosiel (zasłonięty) 
Buschmann, 
Brands, 
Kutzmierek, 
Klotzek Kellers Juns, 
Aug. Müller, 
Körfegen, 
Manßen, 
Br. Jannsen I, 
Heiper, 
Pesch

podkreśleni byli lub są jeszcze ranni.



Posiłek w cieniu świątyni. Dawny cmentarz ewangelicki. Jedna z najciekawszych fotografii z tej serii ukazuje żołnierzy podczas posiłku z menażek. Miejsce wykonania zdjęcia jest niezwykle charakterystyczne, grupa odpoczywa na terenie przykościelnym dawnej świątyni ewangelickiej w Praust (obecnie kościół pw. MB Nieustającej Pomocy, okolice ul. Wojska Polskiego). W tle wyraźnie widać fragmenty dawnych nagrobków cmentarnych oraz zabudowania sąsiadujące z placem kościelnym.












Połączenie tego opisu z wcześniejszą adnotacją o budynku przy dawnej Wulffersstraße (obecnie ul. Wojska Polskiego) tworzy spójną całość. Świątynia ewangelicka mieściła się w bezpośrednim sąsiedztwie tego obiektu. Żołnierze wyszli z kwatery znajdującej się po prawej stronie, by zjeść przygotowany posiłek na terenie otaczającym kościół. Kadry te stanowią unikalny zapis przestrzenny dawnego centrum Praust z wiosny 1940 roku. 
Praust, Unterkunft rechts auf dem Bild - Pruszcz, kwatera po prawej na obrazku (zdjęciu).



Wśród fotografii z 1940 roku znajduje się również ten znakomity kadr i architektoniczna perła serii zdjęć. Kościół ewangelicki i zlikwidowany cmentarz w Praust w pełnej okazałości.















Odnaleziony rewers dostarcza cennych informacji topograficznych i militarnych. Autor zdjęcia odnotował nie tylko opis sytuacji pogodowej w marcu 1940 roku, ale wręcz „odmapował” rozmieszczenie poszczególnych pododdziałów w widocznym na zdjęciu kompleksie.

März 1940

Praust bei Danzig.

Die Bäche kamen die Wasser nicht mehr hassen, ganz rechts Unterkunft 2 +3 Zug, daneben Stabsunterkunft


Marzec 1940
Pruszcz pod Gdańskiem.

Nadeszły potoki, które nie nienawidzą już wody, całkiem po prawej kwatera 2 +3 pluton, obok kwatera sztabu

Zalana Wulffersstraße: Walka ze skutkami roztopów (Marzec 1940 r.). Fotografia ta stanowi wizualne potwierdzenie zapisu z odwrotki innego zdjęcia z tej serii („Die Bäche konnten die Wasser nicht mehr fassen”). Uchwycono na niej pododdział przymuszony do prac porządkowych lub formację roboczą (prawdopodobnie Reichsarbeitsdienst -RAD lub żołnierzy w drelichach roboczych Drillichanzug), usuwającą skutki gwałtownych roztopów i zalania ulicy w marcu 1940 roku. 

W tle wyraźnie rysują się charakterystyczne spadziste dachy i elewacje budynków przy dawnej Wulffersstraße (obecnie ul. Wojska Polskiego). Układ budynków odpowiada pierzei, przy której dziś znajdują się m.in. Powiatowa i Miejska Biblioteka Publiczna oraz hostel przy ul. Wojska Polskiego.






================



März 1940 Praust Hochwasser. Marzec 1940 Pruszcz (Gdański) powódź.


Skutki powodzi z Młynem Gospodarczym w tle (Marzec 1940 r.). Kolejna fotografia z serii roboczej przedstawia ten sam zalany obszar podczas akcji opanowywania skutków wiosennych roztopów. To ujęcie ma jednak bezcenną wartość topograficzną ze względu na widoczny w głębi, po lewej stronie kadru, charakterystyczny punkt odniesienia, wyraźnie rysuje się bryła Młyna.













7.4.40 Abmarsch aus Praust um 12.00.  7.4.40 wymarsz z Pruszcza o 12.00




To jest absolutny hit całej tej kolekcji, fantastyczne, niezwykle dynamiczne ujęcie wymarszu, na którym idealnie widać kolumnę marszową pododdziału z dowódcą na koniu na czele, a w tle historyczną zabudowę centrum miejscowości! Napis wyznacza godzinę 12:00 w niedzielę 7 kwietnia 1940 roku, co co do minuty spina się z wcześniejszym opisem „1 godzina przed wymarszem”.













Odnalezienie serii kadrów z wiosny 1940 roku to nie tylko gratka dla badaczy wojskowości, ale przede wszystkim unikalna okazja do przeprowadzenia wizualnego eksperymentu terenowego. Wyposażeni w archiwalne ujęcia, udaliśmy się w opisywane miejsca, by zestawić historyczne kadry ze współczesnym widokiem tych samych zakątków naszego miasta. Zderzenie realiów sprzed ponad 80 lat ze współczesnością ujawnia z jednej strony ogrom przekształceń urbanistycznych, z drugiej zaś niesamowitą trwałość wybranych obiektów architektonicznych.






Było - Jest: Zalana Wulffersstraße vs dzisiejsza ul. Wojska Polskiego.





Było - Jest. Odpoczynek przed wymarszem przy kościele ewangelickim (7.04.1940 vs współczesność).







Było - Jest: Wymarsz z Am Markt (7.04.1940 r. vs współczesność). To porównanie robi największe wrażenie z całej serii. Przenosi nas dokładnie w moment wymarszu z niedzieli 7 kwietnia 1940 roku o godzinie 12:00, pokazując zarazem niewiarygodną trwałość architektury dawnego rynku (Am Markt).








Było - Jest: Panorama kościoła pw. MB Nieustającej Pomocy (1940 r. vs Współczesność). Ostatnie z zestawień przykościelnych skupia się na samej bryle XIV-wiecznej świątyni (dawnego kościoła ewangelickiego przy ul. Chopina), ukazując jej niesamowity stan zachowania mimo upływu ponad ośmiu dekad.



Żołnierze Wehrmachtu w rejonie Hotelu Prauster Hof (Maj 1941 r.)

Przenosimy się o rok naprzód do maja 1941 roku. Kolejne odnalezione kadry ukazują żołnierzy Wehrmachtu stacjonujących w samym sercu dawnego Praust, tym razem w bezpośrednim sąsiedztwie kultowego punktu na mapie dawnej miejscowości Hotelu Prauster Hof. To jeden z najważniejszych punktów reprezentacyjnych i handlowych dawnego Pruszcza, skupiając życie towarzyskie oraz ruch podróżnych przy głównej arterii.








Bibliografia i Źródła 


1. 60._Infanterie-Division, https://de.wikipedia.org/wiki/60._Infanterie-Division_(mot.)_(Wehrmacht)

2. Lexikon der Wehrmacht, https://de.wikipedia.org/wiki/60._Infanterie-Division_(mot.)_(Wehrmacht)

3. Infanteriedivisionen, http://www.lexikon-der-wehrmacht.de/Gliederungen/Infanteriedivisionen/60ID.htm

4. Dr Jan Daniluk, oficjalny portal historyka i badacza dziejów wojskowości oraz historii Wolnego Miasta Gdańska i regionu,  http://www.jandaniluk.pl/pl/

5. Mgr Adam Gorlikowski, opracowanie transkrypcja żródeł, 
https://fil.ug.edu.pl/st-tyt_nauk/67625/adam_gorlikowski


wtorek, 14 maja 2019

Wojanowo (niem. Woyanow). Pałacowe dziedzictwo, losy rodziny v. Tiedemann i archiwalne ślady

Wojanowo (niem. Woyanow). Pałacowe dziedzictwo, losy rodziny v. Tiedemann i archiwalne ślady


Wojanowo to jedna z tych miejscowości w sąsiedztwie Pruszcza Gdańskiego, w których historia zapisana jest nie tylko w starych murach, ale przede wszystkim w drobnych fragmentach dawnego życia: fotografiach, dokumentach i rodzinnych pamiątkach, które po 1945 roku rozproszyły się po świecie. Sercem historycznego Wojanowa (niem. Woyanow) od wieków pozostawał majątek ziemski oraz tutejszy dwór z otaczającym go założeniem parkowym. To wokół rezydencji toczyło się codzienne życie lokalnej społeczności, a jej architektura przez dekady stanowiła wizytówkę całej okolicy. Kluczowym elementem zaprezentowanej tu historii są materiały związane z polsko-pruską rodziną szlachecką v. Tiedemann, która przez lata gospodarowała w Wojanowie. Gdy nadciągający front 1945 roku wymusił nagłą ucieczkę mieszkańców, dawni właściciele opuścili majątek, zabierając ze sobą jedynie fragment z najcenniejszych dokumentów i podręczne pamiątki. Część z tych bezcennych archiwaliów trafiła ostatecznie do Heskiego Archiwum Państwowego w Darmstadt (Hessisches Staatsarchiv Darmstadt), gdzie w ramach zespołu archiwum rodzinnego v. Tiedemann zachowały się dokumenty świadczące o dawnej świetności Wojanowa. Większość odnalezionych kadrów i materiałów ilustracyjnych skupia się na:
  • Pałacu i dworze - architekturze bryły, detalach elewacji oraz reprezentacyjnych wnętrzach,

  • Parku i otoczeniu majątku - dawnych alejach, zabytkowym drzewostanie i budynkach gospodarczych.

Prezentowany materiał stanowi uzupełnienie i uporządkowanie wcześniejszych ustaleń. Archiwalne kadry z Darmstadt oraz zdjęcia dokumentujące współczesne prace rewitalizacyjne zostały przeplecione ze sprawdzonymi lokalnymi źródłami:
- materiałami i dyskusjami z dawnego forum o Pruszczu Gdańskim, gdzie przez lata pasjonaci lokalnej historii gromadzili pierwsze wzmianki i hipotezy dotyczące miejscowości,
- faktami historycznymi z publikacji "Gminne strony. Zarys dziejów gminy Pruszcz Gdański", pozwalającymi osadzić losy majątku w szerszym kontekście historycznym i administracyjnym regionu.

Uwaga dla Czytelników: Wyjątkowemu artefaktowi związanemu z tą postacią. kluczowi szambelańskiemu Siegfrieda v. Tiedemann-Brandis (HStAD R 4 nr 39431d), poświęcony został osobny, szczegółowy wpis na blogu, do którego lektury serdecznie zachęcam [1].

Zapraszamy do prześledzenia fotograficznej i dokumentalnej podróży po dawnym i współczesnym Wojanowie!



Zdjęcie z archiwum w Darmstadt, widok na dwór i pałac w Wojanowie [2].


Fotografie pochodzące z zasobów archiwalnych w Darmstadt niezwykle mocno rozpala wyobraźnię. Jak z każdym solidnie wybudowanym, potężnym zamczyskiem czy dworem, tak i z wojanowską rezydencją wiążą się powtarzane od pokoleń lokalne legendy o tajemniczych tunelach. Ludowa przekazy mówiły wręcz o podziemnym połączeniu z odleglejszym Będzieszynem, a stamtąd bezpośrednio w kierunku dawnej cegielni w Juszkowie, a na pewno o sieci przejść łączących pałac z najbliższym terenem. 

Przez lata wokół końca wojanowskiej rezydencji narastały spory i niedomówienia. Często powtarzano hipotezę, że pałac został zniszczony przez wojska radzieckie podczas zaciętych walk w 1945 roku. Z dworu nie zostało niemal nic, dziś w terenie można odnaleźć jedynie drobne fragmenty dawnego tarasu. Jednak na bazie poszukiwań i ustaleń historycznych coraz częściej przyjmuje się wersję, że to sami właściciele opuszczający majątek podpalili pałac, by nie oddać rodowego dziedzictwa w ręce wkraczającego wroga. W jakim stopniu bryła uległa zniszczeniu w samym 1945 roku, a na ile przyczyniła się do tego powojenna, pośpieszna rozbiórka na materiał budowlany, tego dokładnie nie wiemy. Sam teren majątku był niezwykle rozległy, z zabytkowym parkiem oraz dużym zapleczem gospodarczym. Niestety, do dziś dawna zabudowa gospodarcza, mimo wartości historycznej, stopniowo znika z krajobrazu wsi, co jest ogromną stratą dla lokalnego dziedzictwa.





Zdjęcie z archiwum w Darmstadt, widok na dwór i pałac w Wojanowie.


Wojanowo w źródłach historycznych i na dawnych mapach występuje pod wieloma wariantami nazewniczymi: Woyenaw, Woyanaw, Wojanow, Wojanowo, Wonnhof czy Wojanów. W opracowaniu „Rody ziem pruskich” odnajdziemy także wariant Wojalowo (przy nazwisku Dameraw-Woyenaw). Majątek ziemski w Wojanowie od 1887 roku wchodził w skład powiatu ziemskiego Gdańskie Wyżyny (Danziger Höhe). Z samą wsią i jej majątkiem powiązane były dwie mniejsze jednostki osadnicze:

  • Woyanower Viertel: przysiółek / „dzielnica” Pruszcza, w której w 1905 roku odnotowano 32 mieszkańców.

  • Woyanower Wald (alternatywna nazwa: Forsthaus Bobe, a od 1938 roku po prostu Bobe): osada leśna powiązana urzędowo i kościelnie z Mierzeszynem. W 1905 roku liczyła 7 mieszkańców.

Początki spisanym dziejom Wojanowa daje rok 1369, kiedy to wielki mistrz krzyżacki Winrich von Kniprode nadał dobra wojanowskie rycerzowi Markwartowi [3]. Pod koniec XIV stulecia jako właściciel majątku występuje rycerz Dietrich Lange.

W kolejnych latach na majątku osiada rodzina Wojanowskich herbu Leliwa (piszący się von Damerau), powiązana w pewnym okresie więzami krwi z rodem z Rusocina. Słownik „Adeliger Grundbesitz in Westpreussen 1700–1800” jako właścicieli i dysponentów dóbr wojanowskich w XVIII wieku wymienia liczny szereg rodu i nazwisk szlacheckich:

Rüdiger, Giese, Brandis, Coellmer, Tiedemann, Proek, Conradi, Grumbkow, Owidzki, Mansbach, Wrank, Puttkamer, Lossow, Glasow oraz hrabiowie zu Dohna.

W połowie XVIII wieku majątek przeszedł na własność znanej rodziny Tiedemann-Brandis. W latach 1927-1945 właścicielem Wojanowa był Hugo Siewert (otwartą kwestią pozostaje jego ewentualne pokrewieństwo z burmistrzem Gdańska Friedrichem Gottholdem Siewertem oraz muzykiem Benjaminem Gottholdem Siewertem).





Zdjęcie z archiwum w Darmstadt, widok na dwór i pałac w Wojanowie.



Jak wspominają forumowicze starego Pruszcza w Wojanowie był kościół. 

Nie każdy pamięta, że w majątku wznosiła się niegdyś świątynia.

 

Jak podaje ks. Stanisław Kujot („Kto założył parafie w dzisiejszej dyecezyi chełmińskiej?”, s. 127), kościół został ufundowany przed XVI wiekiem przez jednego z lokalnych dziedziców. Budowla dotrwała do XVIII wieku, kiedy to zawaliła się ze starości i nie została już nigdy odbudowana. 

Wojanowskie założenie parkowe było obszarowo wyraźnie większe od sąsiedniego parku w Rusocinie. Choć układ drzewostanu nie zdradzał tak rygorystycznego planowania jak rusociński, park zachwycał pomnikowymi okazami drzew o znacznym obwodzie oraz liczniejszymi i większymi stawami.

  • Układ przestrzenny: całość dziedzińca między dawnymi stajniami i oborami wyłożona była (i częściowo jest do dziś) trwałą kostką brukową. Na podstawie dawnych map można precyzyjnie wyznaczyć oś pałacu, sam budynek stał na niewielkim wzniesieniu, po którym dziś nie ma już niemal śladu.

  • Dziedziniec i strumień: za pałacem rozciągał się reprezentacyjny dziedziniec prowadzący wprost do parku. Nad przepływającym strumieniem przerzucony był masywny, murowany mostek (jego pozostałości do dziś spoczywają w korycie wody).

  • Fontanna czy palenisko? W parku znajdowało się charakterystyczne, okrągłe miejsce. Według części dawnych hipotez służyło ono do pieczenia dziczyzny po polowaniach, jednak zdaniem najstarszych mieszkańców była to tradycyjna, ozdobna fontanna.

  • Pomnik konia: jeden z właścicieli majątku, będący wielkim pasjonatem jeździectwa, wystawił w sąsiedztwie pałacu statuę stojącego konia. Według relacji przekazywanych przez historyków, rzeźba została skradziona i wywieziona w 1945 roku przez wojska radzieckie w głąb ZSRR.




Zdjęcie z archiwum w Darmstadt, widok na dwór i pałac w Wojanowie.


Wokół zniszczenia pałacu narosło wiele przekazów. Część relacji wskazywała na spalenie i dewastację przez żołnierzy radzieckich w 1945 roku, mowa była nawet o wywożeniu całych ram okiennych i sukcesywnej rozbiórce murów na odbudowę okolicznych gospodarstw. Równie żywe w pamięci są lokalne legendy o mocno rozbudowanych podziemiach pałacowych. W parku znajduje się zabetonowane wejście do piwnic lub korytarza. Miejscowe podania głośno mówiły o podziemnym połączeniu Wojanowa z majątkiem w Będzieszynie, a stamtąd, dalej w stronę cegielni w Juszkowie.

Współcześnie teren po pałacu i parku znajduje się w gestii Gospodarstwa Polhoz. Ze względu na nieuregulowane przez lata kwestie własnościowe brakowało możliwości przeprowadzenia pełnej rewitalizacji. W efekcie ten wyjątkowy i rozległy teren ulegał przez dekady postępującej degradacji.





Zdjęcie z archiwum w Darmstadt, widok na dwór i pałac w Wojanowie.


Lokalna historia z „Starego Pruszczs” to szereg drobniejszych faktów biograficznych i statystycznych dotyczących mieszkańców Wojanowa:
  • Demografia: Publikacja „Topographisch-statistisches Handbuch des Preussischen Staates” w 1856 roku odnotowała we wsi (Dorf Wohanow) 175 mieszkańców.

  • Wojna francusko-pruska (1870-1871): Zgłoszone listy strat (Verlust-Liste) wykazują poległego mieszkańca wsi - fizyliera Carla Haeske (11. kompania Dolnoreńskiego 39. Regimentu Fizylierów), który zaginął w potyczce pod Saarbrücken 6 sierpnia 1870 r. Z pruszczańskich ksiąg parafialnych wynika, że jego ojcem był August Haeske (ur. 1816 w Wojanowie, zm. 1864 w Pruszczu), a matką Carolina z d. Reichert (ur. 1822 w Pruszczu, zm. 1868 tamże).

  • Rodziny lokalne: W archiwaliach pojawiają się także nazwiska rodu Roggenbuck (Friedrich Wilhelm Roggenbuck zmarł w Wojanowie) oraz Schaldach (wśród nich Franz i Christian).

  • Tajemnicze nagrobki: Na terenie wsi natrafiono niegdyś na dwa zabytkowe nagrobki z inskrypcjami:

    1. „Tu spoczywa nasz kochany, dobry ojciec Martin Zielke ur. 2.10.1848, zm...1919?”

    2. „Tu spoczywa nasza dobra matka Erdtmunthe Zielke ur. ...1855, zm. ...1921”

    Nie wiadomo dokładnie, w jakich okolicznościach nagrobki te trafiły do Wojanowa, najbliższe znane gałęzie rodziny Zielke zamieszkiwały sąsiednie Kleszczewo.




Zdjęcie z archiwum w Darmstadt, widok na dwór i pałac w Wojanowie.


Towarzystwo Gniazd Sierocych (1948-1949)

Niewielu mieszkańców regionu wie, że w styczniu 1948 roku w Wojanowie powstała wyjątkowa placówka oświatowo-wychowawcza. W dawnym baraku przeznaczonym niegdyś dla robotników sezonowych uruchomiono szkołę podstawową i tzw. Gniazdo Sieroce. Było to dzieło Towarzystwa Gniazd Sierocych i Wiosek Kościuszkowskich, założonego w Galicji jeszcze w 1908 roku przez Kazimierza Jeżewskiego. Idea polegała na tworzeniu rodzinnych domów dziecka w dużych majątkach ziemskich, gdzie wychowankowie (zazwyczaj około 10 dzieci w wieku 6-16 lat pod opieką nauczyciela-opiekuna) przygotowywali się do samodzielnego życia. Towarzystwo otrzymało na terenie powojennym trzy majątki: Świńcz, Wojanowo i Będzieszyn. Pierwszymi nauczycielami i organizatorami szkoły oraz gniazda w Wojanowie byli Aleksander Janczała wraz z żoną Stefanią. W 1949 roku, w związku z państwową centralizacją opieki nad sierotami, gniazda sieroce w tej formule zostały zlikwidowane (reaktywowano je w zmienionym kształcie dopiero po latach).





Zdjęcie z archiwum w Darmstadt, widok na dwór i pałac w Wojanowie.




Wojanowo w świetle źródeł: Od krzyżackiego nadania po gdańskie patrymonium

Jeśli szukamy twardych faktów historycznych, warto sięgnąć do kronik i dokumentów ksiąg czynszowych [4]. Książka „Gminne strony. Zarys dziejów gminy Pruszcz Gdański do 1939 roku” dorzuca do naszej wojanowskiej mozaiki kilka niezwykle istotnych szczegółów. 

Początki i nadanie z 1369 roku: dawny majątek rycerski podlegał pierwotnie kasztelanii gdańskiej, a pod koniec XIV wieku przejęła go krzyżacka komturia gdańska (włączając do okręgu sulmińskiego). Pierwsza pisana wzmianka z 1369 roku dotyczy nadania przez wielkiego mistrza Winricha von Kniprode na prawie chełmińskim 6 łanów i 10 morgów ziemi braciom: Dytrychowi, Markwartowi i Klausowi. To stąd pochodzą jedne z najstarszych form nazwy: Woyanow oraz Woynau. 

Po rycerzu Dietrichu Lange, około 1425 roku Wojanowo od komtura Konrada von Baldersheima otrzymał burmistrz gdański Gerhard von der Becke (właściciel m.in. Krępca i Szklanej Góry). Natomiast na mocy przywileju króla Kazimierza Jagiellończyka z 16 czerwca 1454 roku wieś weszła w skład gdańskiego patrymonium wiejskiego i była odtąd wydzierżawiana okolicznej szlachcie.

Kościół św. Mikołaja i Katarzyna Wojanowska. W czasach krzyżackich we wsi stanął mały kościół pod wezwaniem św. Mikołaja (jako filia parafii w Świętym Wojciechu). Co ciekawe, była to jedna z niewielu świątyń katolickich w regionie, która nie została przejęta przez protestantów! Zawdzięczano to właścicielce majątku, Katarzynie Wojanowskiej, żonie Marcina Borzewskiego (kanclerza króla Stefana Batorego, starosty starogardzkiego i osieckiego). Katarzyna pod koniec życia, jako wdowa, zamieszkała w Wojanowie wraz z synem Janem. W 1584 roku, po wizytacji biskupa Rozrażewskiego, przy kościele osiadł proboszcz (otrzymał 2 włóki ziemi). W 1702 roku, gdy majątkiem zarządzał Giese, kościół był już w ruinie i miał przeciekający dach, co doprowadziło do jego ostatecznego zniszczenia w kolejnych latach.



Zdjęcie z archiwum w Darmstadt, widok na dwór i pałac w Wojanowie.


Zapiski historyczne pokazują, jak Wojanowo przez wieki przechodziło z rąk do rąk, od szlacheckich rodów po wpływy gdańskich patrycjuszy.

Wojanowscy herbu Leliwa: w latach 1550-1577 majątkiem władali bracia Feliks i Piotr Wojanowscy z Dąbrówki (synowie ławnika Leonarda). Wszyscy zostali pochowani w kościele w Świętym Wojciechu. Do dziś przetrwały tam ich płyty nagrobne wmurowane w posadzkę oraz zabytkowe epitafium z rodzinnym herbem Leliwa.

Linia von Ende (1594-1644). Po Wojanowskich majątek przejął Peter von Ende (właściciel Bartlina), a po nim jego potomek, również właściciel m.in. Rusocina i Jagatowa. Męska linia rodu wygasła wraz ze śmiercią Johanna Georga von Ende w 1644 r.

Patrycjusz Eduard von Rüdiger. Dobra przejęła jego siostra Elisabeth, żona gdańskiego rajcy Eduarda von Rüdigera (twórcy ustawy pełniącej rolę wilkierza). W latach 1651-1661 Rüdiger stopniowo wykupił wszystkie części Wojanowa, łącząc je w jeden duży majątek obejmujący także Rusocin, Bartlin, Czerniewo i Jagatowo.

Przejęcie przez rodowód Giese. Po śmierci Rüdigera w 1691 r. wdowa Elżbieta poślubiła Sigismunda Carla von Giese. Rodzina Giese zarządzała majątkiem przez kolejne dekady (Sigismund od 1712 do śmierci w 1734 r., a w 1750 r. majątek przejął syn Sigismund Carl, po którym bezdzietne dziedzictwo przeszło na dalszych spadkobierców).








Zdjęcie z archiwum w Darmstadt, widok na dwór i pałac w Wojanowie.


Czas Tiedemannów (1763-1922) i ostatnie lata pałacu

Ostatni rozdział przedwojennej historii Wojanowa należy do rodu von Tiedemann-Brandis, który władał majątkiem przez 164 lata.  

Epoka rodziny von Tiedemann-Brandis (od 1763 r.). Majątek (zamieszkany w 1780 roku przez 97 osób) przeszedł na potomków Adelgundy von Rüdiger jako tzw. „spadek Giesego”. To za czasów tej rodziny wzniesiono i rozbudowano okazały pałac, wokół którego roztaczał się park ze starymi dębami, stawy rybne, wiejski staw oraz przepływająca rzeczka.

Kolejne pokolenia właścicieli:

- Franz Gerhard von Tiedemann - pierwszy przedstawiciel rodu w Wojanowie.

- Franz Wilhelm (syn) - od 1789 r., noszący od 1820 r. nazwisko Tiedemann-Brandis.

- Carl Ludwig - przejął majątek w 1839 r. wraz z Grabiną Zameczkiem, Jagatowem i Przędzieszynem.

- Siegfried (syn Carla) - w 1870 r. przekształcił Wojanowo w powiernictwo rodowe (fideikomis).

- Reinhard von Tiedemann-Brandis - brat Siegfrieda, zarządzał majątkiem w latach 1903-1922 jako królewski szambelan (Königlich Kammerherr und Rittergutsbesitzer).

Ostatnie lata majątku (1922-1945). Po śmierci Reinharda wdowa wraz z synem (który zginął w 1943 roku) sprzedała Wojanowo. Od 1927 do 1945 roku właścicielem był Hugo Siewert (Landwirt und Direktor Rittergut Woyanow), za którego czasów rozegrał się tragiczny finał 1945 roku i zniszczenie pałacu.



Zdjęcie z archiwum w Darmstadt, widok na dwór i pałac w Wojanowie.


Demografia, zmiany administracyjne i herb rodu v. Tiedemann-Brandis

Ostatnie fragmenty monografii Wojanowa przynoszą szczegółowe dane statystyczne oraz opis skomplikowanych dziejów administracyjnych Wojanowa na przełomie XIX i XX wieku. Liczby i wyznania (XIX wiek):

W 1856 r. majątek zamieszkiwało 175 osób.

W 1869 r. obszar majątku (obejmujący Jagatowo, Bartlin oraz wybudowania Birkenkrug / Klein Jetau i Gulenkrug) o powierzchni 2087,82 morgów zamieszkiwało 512 osób (253 ewangelików uczęszczających do kościoła w Pruszczu i 259 katolików podlegających parafii w Świętym Wojciechu) w 44 domach mieszkalnych.

W 1885 r. sama wieś z wybudowaniami i folwarkiem Bartlin (568 ha) liczyła 204 mieszkańców (117 katolików i 87 ewangelików), zajmujących się głównie hodowlą bydła i produkcją mleczarską. Liczba mieszkańców samego Wojanowa zmieniała się w kolejnych latach: w 1905 r. - 245 osób, w 1910 r. - 176 osób (autorskie zestawienie wskazuje na współczesny stan ok. 187 mieszkańców).

Przynależność administracyjna

Po reformie z 1887 r. Obszar dworski Wojanowo (Gutsbezirk Woyanow) zaradzany przez szambelana v. Tiedemann-Brandisa wszedł w skład powiatu Gdańskie Wyżyny. Siedziba obwodu oraz Urząd Stanu Cywilnego mieściły się w Żukczynie. Sąsiednie przysiółki: Woyanower Viertel (we wschodniej części Pruszcza, 32 mieszkańców w 1905 r., włączony do gminy Pruszcz w 1910 r.), leśniczówka Woyanower Wald (od 1938 r. Bobe, 7 mieszkańców w 1905 r.) oraz folwark Bartlin (Vorwerk Bartlin, 13 mieszkańców w 1905 r.). 

W Wolnym Mieście Gdańsku i po 1929 r.. Wojanowo podlegało powiatowi gdańskiemu z siedzibą w Pruszczu. W październiku 1929 r. wybudowanie Woyanower Wald włączono do gminy wiejskiej Mierzeszyn (Meisterwalde), a pozostałą część wsi przyłączono do nowo utworzonej gminy wiejskiej Świńcz (Schwintsch). W 1939 r. majątek wszedł w skład powiatu Gdańsk-Wieś (Danziger Land).

Herb rodu v. Tiedemann-Brandis. Stronę wieńczy reprezentacyjny, barwny herb szlachecki rodu von Tiedemann-Brandis - właścicieli m.in. Wojanowa, Rusocina czy Jagatowa, których ślady obecności do dziś stanowią fundament historycznej tożsamości ziemi pruszczańskiej.



Zdjęcie z archiwum w Darmstadt, widok na dwór i pałac w Wojanowie.




Zdjęcie z archiwum w Darmstadt, widok na dwór i pałac w Wojanowie.


Poniżej znajduje się pozostała część unikalnych zdjęć archiwalnych pochodzących z Heskiego Archiwum Państwowego w Darmstadt. Kadr za kadrem ukazują one dawny wygląd pałacu, sam dwór oraz malownicze, reprezentacyjne otoczenie wojanowskiego majątku, od parkowych alei po zabudowania gospodarcze. To bezcenny materiał zdjęciowy, który pozwala chociaż na chwilę przenieść się do czasów, gdy rezydencja rodu v. Tiedemann tętniła życiem.












Dwór w Wojanowie.







Dwór w Wojanowie.

Dwór w Wojanowie.




Dwór w Wojanowie.





Okolice dworu w Wojanowie.




Okolice dworu w Wojanowie.





Okolice dworu w Wojanowie.







Okolice dworu w Wojanowie.




Okolice dworu w Wojanowie.



Okolice dworu w Wojanowie.





Okolice dworu w Wojanowie.


Okolice dworu w Wojanowie.





Okolice dworu w Wojanowie.





Okolice dworu w Wojanowie.





Okolice dworu w Wojanowie.



Oprócz archiwalnych kadrów z Darmstadt, udało się odnaleźć jeszcze kilka dodatkowych, unikalnych zdjęć dawnego Wojanowa. Aby jeszcze lepiej uchwycić skalę zmian, jakie zaszły tu przez minione dziesięciolecia, poniżej przedstawiam zestawienie typu „Było - Jest”. Zderzenie dawnych, eleganckich ujęć zespołu pałacowo-parkowego ze współczesnym widokiem tych samych miejsc najbardziej naocznie pokazuje bieg historii i to, jak zmienił się krajobraz wojanowskiego majątku.




Dawne ujęcie rodzinne z tarasu, balkonu dworkowego.







Zestawienie typu „Było - Jest”. Dawne ujęcie rodzinne z tarasu, balkonu dworkowego.









Zestawienie typu „Było - Jest”. 




Wojanowo.



Szkic terenowy Wojanowa. 




Wojanowo. Kucyk, który wyłonił się z wyschniętego koryta rzecznego w Parku Wojanowskim podczas rewitalizacji terenu.



Poniżej kilka zdjęć wykonanych podczas naszych wizyt terenowych w Wojanowie przez pasjonatów z grupy „Stary Pruszcz”. Zestawienie współczesnych kadrów z dawno zmierzonymi arkuszami map topograficznych (Messtischblatt) oraz weryfikacja w terenie pozwalają na nowo zlokalizować fundamenty dawnego pałacu, przebieg dawnych alei parkowych czy resztki zabudowy gospodarczej. To efekty bezpośrednich poszukiwań i korekty terenowej, które pomagają odczytać przestrzeń Wojanowa na nowo.

Wojanowo, kompleks parkowy



Z mapy Wojanowa #2





Z mapy Wojanowa #2





Z mapy Wojanowa #3




Wojanowo.







Elementy tarasu w strudze Gęś przepływającej przez Wojanowo.





Elementy tarasu.





Wojanowo.




Całość dziedzińca między stajniami, oborami pokryta jest wciąż kostką brukową. Dzięki mapie można w miarę dokładnie ustalić gdzie znajdował się pałac (na osi budynku z fot 1). Nie ma już nawet śladu po wzniesieniu, na którym się znajdował.



Wojanowo.






Wojanowo.






Wojanowo.







Wojanowo.


Wojanowo.



Wojanowo.





Wojanowo.





Wojanowo.






Podwójny herb rodu von Tiedemann genannt von Brandis, czteropolowy, połączony herb szlachecki, stanowiący połączenie dawnych symboli obu powiązanych rodzin. W polu tarczy oraz w klejnotach nad hełmami widzimy z jednej strony ramię w zbroi z wzniesionym mieczem/sztyletem (motyw rodziny von Brandis), z drugiej zaś charakterystyczną ptasią figurę: mewę/rybitwę stojącą na koronie (symbol rodu von Tiedemann).



Zaniedbane przez dekady wojanowskie założenie parkowe doczekało się wreszcie prac rewitalizacyjnych i uporządkowania terenu. Miejsce, które jeszcze do niedawna zarastało i ulegało powolnej degradacji, dziś powoli odzyskuje swój dawny, reprezentacyjny urok, choć w zupełnie nowej, współczesnej odsłonie. W ramach prac wytyczono i utwardzono nowe ciągi piesze, nawiązujące do dawnego układu parkowego. Trasy prowadzą wzdłuż malowniczego stawu oraz zakoli przepływającego przez park strumienia. W najatrakcyjniejszych punktach widokowych stanęły drewniane wiaty, zadaszone altany oraz pomosty i platformy widokowe. Tuż nad brzegiem wody powstały również niewielkie tarasy wypoczynkowe wyposażone w ławki. Odnowiono i wyprofilowano skarpy (w tym z wykorzystaniem kamiennych murków oporowych), nasadzono nową roślinność ozdobną oraz wybudowano nowe, drewniane kładki i mostki spinające brzegi dawnych cieków wodnych. Przy głównych węzłach ścieżek ustawiono tablice informacyjno-edukacyjne, które przybliżają odwiedzającym walory przyrodnicze oraz historyczny kontekst dawnego majątku v. Tiedemannów.

Dzięki tym zmianom pałacowy park przestaje być jedynie zapomnianym reliktem przeszłości, stając się otwartą, bezpieczną i estetyczną przestrzenią do spacerów oraz lekcją lokalnej historii w terenie.




Prace w Parku Wojanowskim.






Prace w Parku Wojanowskim.





Prace w Parku Wojanowskim.





Prace w Parku Wojanowskim.




Prace w Parku Wojanowskim.





Prace w Parku Wojanowskim.







Prace w Parku Wojanowskim.





Prace w Parku Wojanowskim.


Prace w Parku Wojanowskim.

Prace w Parku Wojanowskim.







Prace w Parku Wojanowskim.






Prace w Parku Wojanowskim.






Prace w Parku Wojanowskim.



Poniżej przedstawiamy zestawienie kolejnych archiwalnych i współczesnych materiałów dotyczących Wojanowa. Znajdziecie tu zarówno treści z tablic edukacyjnych umieszczonych w zrewitalizowanym parku, jak i efekty naszych własnych poszukiwań oraz analiz historycznych.

Wojanowo (niem. Woyanow).


Wojanowo (niem. Woyanow).





Wojanowo (niem. Woyanow).



Wojanowo (niem. Woyanow).







Wojanowo (niem. Woyanow).


Wojanowo (niem. Woyanow).





Wojanowo (niem. Woyanow).



Wojanowo (niem. Woyanow).



Wojanowo (niem. Woyanow).



Wojanowo (niem. Woyanow).



Wojanowo (niem. Woyanow).



Wojanowo (niem. Woyanow).



Wojanowo (niem. Woyanow).



Wojanowo (niem. Woyanow).



Wojanowo (niem. Woyanow).





Złożenie w całość tak różnorodnych kadrów, od XVIII-wiecznych dokumentów rodowych v. Tiedemannów odnalezionych w Darmstadt, przez archiwalne zdjęcia potężnego pałacu, po ślady wyczytane z map topograficznych i powojenne pamiątki, pozwala po latach przywrócić pamięć o pełnej, wielowarstwowej historii Wojanowa. Dzisiejszy zrewitalizowany park przestaje być jedynie zapomnianym miejscem, a staje się żywym punktem na mapie naszej lokalnej tożsamości.








Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.



Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.


Spacer po Parku Wojanowskim, migawki z prac i efekt końcowy Seria kadrów ukazująca zrewitalizowane aleje, nowe tarasy widokowe, kładki oraz przestrzeń parku zarówno w trakcie prac porządkowych, jak i w obecnej, odsłonie spacerowej.




1. Klucz szambelański, https://praust.wordpress.com/2022/09/24/klucz-szambelanski-siegfrieda-v-tiedemann-brandisa/


3. Archiwum Darmstadt, https://arcinsys.hessen.de/

4. Materiał archiwalny dawnego forum o starym Pruszczu, 2008

5. Dolatowski D., Gminne strony. Zarys dziejów gminy Pruszcz Gdański do 1939 roku, [b.m.w., np. Pruszcz Gdański] 2010.


Źródła i bibliografia / Netografia

Opracowania monograficzne i drukowane:

  1. Dolatowski D., Gminne strony. Zarys dziejów gminy Pruszcz Gdański do 1939 roku, Pruszcz Gdański 2010, s. 147-149.

Źródła internetowe i archiwalne (Netografia):

  1. Baza Danych Nazw Miejscowych i Badań Genealogicznych Verein für Computergenealogie, GOV : Wojanowo, Woyanow, Wonnhof, [online:] https://gov.genealogy.net/item/show/WOYNOWJO94HF [dostęp: 10.04.2019].

  2. Forum Dawny Gdańsk, Wojanowo / Woyanow - dyskusja historyczna, [online:] http://forum.dawnygdansk.pl/viewtopic.php?t=6068 [dostęp: 10.04.2019].

  3. Portal Genealogiczny Westpreussen.de, Ortsverzeichnis: Woyanow / Wojanowo, [online:] http://www.westpreussen.de/cms/ct/ortsverzeichnis/details.php?ID=7077 [dostęp: 10.04.2019].

  4. Portal Genealogiczno-Historyczny Roggenbuck.de, Geschichte und Chronik von Woyanow, [online:] http://www.roggenbuck.de/woyanow.html [dostęp: 10.04.2019].

  5. Strona Urzędu Gminy Pruszcz Gdański, Ogłoszenie o zamówieniu publicznym: Rewaloryzacja istniejącego parku leśnego w Wojanowie, 16 marca 2018 r., [online:] https://www.pruszczgdanski.pl/zamowienia-publiczne/roboty-budowlane/3200-ogloszenie-nr-523555-n-2018-z-dnia-2018-03-16-r-gmina-pruszcz-gdanski-rewaloryzacja-istniejacego-parku-lesnego-w-wojanowie-ogloszenie-o-zamowieniu-roboty-budowlane.html [dostęp: 10.04.2019].

  6. Strona Urzędu Gminy Pruszcz Gdański, Wojanowo - park już otwarty, [online:] https://www.pruszczgdanski.pl/3692-wojanowo-park-juz-otwarty.html [dostęp: 10.04.2019].

  7. Strona WorldHistory.de, Genealogie und Geschichte: Woyanow, [online:] http://worldhistory.de/wnf/navbar/wnf.php?oid=14523 [dostęp: 10.04.2019].

  8. Strona społecznościowa Facebook, Galeria materiałów archiwalnych Wojanów / Woyanow, [online:] https://www.facebook.com/1956115501279768/photos/?tab=album&album_id=1960094624215189 [dostęp: 10.04.2019].

  9. Encyklopedia internetowa Wikipedia, Wojanowo (województwo pomorskie), [online:] https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojanowo [dostęp: 10.04.2019].



Dodatek prawno-ochronny. Zespół Przyrodniczo-Krajobrazowy „Park Podworski w Wojanowie”

Poniższy dokument stanowi kluczowy akt prawny, który przypieczętował powojenne losy parku i objął ten wysoce cenny teren oficjalną ochroną. Uchwała Rady Gminy Pruszcz Gdański, podjęta po uzgodnieniu z Regionalną Dyrekcją Ochrony Środowiska w Gdańsku, ustanowiła tu zespół przyrodniczo-krajobrazowy o powierzchni 9,06 ha.

Dokument nie tylko precyzuje zakazy (m.in. zakaz zanieczyszczania gleby, przekształcania zbiorników wodnych czy umieszczania reklam), ale w swoim uzasadnieniu dostarcza niezwykle cennych informacji przyrodniczych i historycznych. Potwierdza m.in.:

  • istnienie ponad 100 dwusetletnich drzew stanowiących szkielet parku (ok. 11% całego drzewostanu),

  • przebieg parku wzdłuż jaru „Strugi Gęś” (o głębokości sięgającej do 15 metrów),

  • inwentaryzację historycznych detali w terenie: pozostałości po dawnej fontannie, fragmentów zastawki wodnej, postumentów pod rzeźby/donice, reliktów ceglanego ogrodzenia oraz drobnych fragmentów tarasu zburzonego w 1945 roku pałacu.

(Poniżej pełny tekst dokumentu uchwały wraz z uzasadnieniem)


Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 oraz art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446, 1579, 1948), art. 44 ust. 1, 2, 2a, 3a, 3b, oraz art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2016 r. poz. 2134, 2249, 2260 z 2017 r. poz. 60, 132) po uzgodnieniu z Regionalną Dyrekcją Ochrony Środowiska w Gdańsku, uchwala się co następuje:
 § 1. Ustanawia się zespół przyrodniczo - krajobrazowy pod nazwą "Park Podworski w Wojanowie" położony w miejscowości Wojanowo, gmina Pruszcz Gdański, województwo pomorskie.

§ 2. Zespół przyrodniczo – krajobrazowy „Park Podworski w Wojanowie” położony jest na części działki o numerze ewidencyjnym 343/24 obręb Juszkowo i obejmuje powierzchnię 9,06 ha. Szczegółowy przebieg granic zespołu przyrodniczo – krajobrazowego został przedstawiony na załączniku graficznym nr 1 do niniejszej uchwały, a współrzędne punktów załamania granic w układzie PL-2000 zestawiono w załączniku nr 2 do niniejszej uchwały.

§ 3. Szczególnym celem ustanowienia zespołu przyrodniczo – krajobrazowego „Park Podworski w Wojanowie” jest zachowanie szczególnej wartości przyrodniczej i krajobrazowej podworskiego parku z XVIII wieku, stanowiącego lokalną ostoję bioróżnorodności, a w szczególności ochrona starodrzewia stanowiącego szkielet parku, którego wiek datowany jest powyżej 200 lat. 1. Na obszarze zespołu przyrodniczo – krajobrazowego „Park Podworski w Wojanowie” zabrania się: 1) dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli zmiany te nie służą ochronie przyrody albo racjonalnej gospodarce rolnej, leśnej, wodnej lub rybackiej; 2) likwidowania, zasypywania i przekształcania naturalnych zbiorników wodnych, starorzeczy oraz obszarów wodno-błotnych; 3) uszkadzania i zanieczyszczenia gleby; 4) wylewania gnojowicy, z wyjątkiem nawożenia użytkowanych gruntów rolnych; 5) wydobywania do celów gospodarczych skał, w tym torfu, oraz skamieniałości, w tym kopalnych szczątków roślin i zwierząt, a także minerałów i bursztynu; 6) umyślnego zabijania dziko występujących zwierząt, niszczenia nor, legowisk zwierzęcych oraz tarlisk i złożonej ikry, z wyjątkiem amatorskiego połowu ryb oraz wykonywania czynności związanych z racjonalną gospodarką rolną, leśną, rybacką i łowiecką; 7) umieszczenia tablic reklamowych.

§ 4. Nadzór nad zespołem przyrodniczo-krajobrazowym "Park Podworski w Wojanowie" sprawuje Wójt Gminy Pruszcz Gdański.

§ 5. Wykonanie uchwały powierza się Wójtowi Gminy Pruszcz Gdański

§ 6. Uchwała wchodzi w życie po upływie czternastu dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Pomorskiego

Uzasadnienie Zgodnie z art. 44 ust. 1, 2, 2a, 3a i 3b ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2016 r. poz. 2134 ze zm.) ustanowienie zespołu przyrodniczo-krajobrazowego następuje w drodze uchwały rady gminy, a projekt uchwały wymaga uzgodnienia z właściwym regionalnym dyrektorem ochrony środowiska.

 Zespół przyrodniczo-krajobrazowy „Park Podworski w Wojanowie” wyznacza się w celu ochrony wyjątkowo cennych fragmentów krajobrazu naturalnego i kulturowego, dla zachowania jego wartości przyrodniczych, kulturowych i estetycznych. Zespół przyrodniczo-krajobrazowy stanowi park podworski, który został utworzony przy nieistniejącym już pałacu w Wojanowie w połowie XVIII wieku.

 Osią dla szaty roślinnej parku jest przepływająca „Struga Gęś” płynąca w jarze, którego brzegi sięgają do 15 m. Wewnątrz parku występują trzy naturalne zbiorniki wodne, z których dwa są zasilane wodami „Strugi Gęś”, a trzeci pozbawiony zasilania przekształcił się w mozaikę szuwarów. Zbiorowiska roślinne spotykane na tym terenie w przeważającej części należą do siedlisk grądowych z domieszką gatunków łęgowych, okrajkowych oraz szuwarów z klasy Phragmitetea.

Na terenie parku znajduje się ponad 100 okazów drzew, których wiek datowany jest powyżej 200 lat, co stanowi około 11% wszystkich drzew w parku. W obszarze planowanego zespołu przyrodniczo-krajobrazowego zinwentaryzowano historyczne elementy małej architektury jak np. pozostałość po fontannie, fragmenty zastawki spiętrzającej wodę, postumenty pod rzeźby lub donice oraz fragmenty tarasu zburzonego pałacu i fragmenty ceglanego ogrodzenia.

Teren znajduje się w granicach administracyjnych gminy Pruszcz Gdański w miejscowości Wojanowo, główne wejście zlokalizowane jest przy ul. Parkowej.
Zespół przyrodniczo-krajobrazowy „Park Podworski w Wojanowie” stanowi istotny element dla utrzymania bioróżnorodności.
Ten kompleks zadrzewień śródpolnych mający kontakt, poprzez zadrzewiony obszar „Strugi Gęś”, z zalesionym terenem okolic wsi Żuławka stanowi w monotonnym krajobrazie rolniczym swoistą wyspę środowiskową oferującą ostoje i siedliska dla wielu żywych organizmów.
Dodatkowo stanowi korytarz migracyjny dla zwierząt, chroni gleby przed degradacją, a zbiorniki wodne przed zanieczyszczeniem i eutrofizacją .
Teren ten, obecnie postrzegany przez lokalną społeczność i przyrodników jako wyjątkowo cenny, wyróżniający się, należy otoczyć opieką, chronić i udostępniać.
 Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Gdańsku pismem z dnia 23.03.2017 r. znak RDOŚ-Gd.WZP.626.1.2017.MK.1 uzgodniła pozytywnie projekt uchwały Rady Gminy Pruszcz Gdański w sprawie ustanowienia zespołu przyrodniczo - krajobrazowego o nazwie „Park Podworski w Wojanowie”





Rekonstrukcja dworu w Wojanowie (Woyanow). Dzieło wnuka Hugo Siewerta (https://forum.dawnygdansk.pl/viewtopic.php?t=6068&postdays=0&postorder=asc&start=0&sid=6cc353e7201c65f05bf051f8e8efc36e).




Tak mógł wyglądać Pałac w Wojanowie w 1944 roku - rekonstrukcja kolorystyczna na podstawie archiwalnej fotografii ze zbiorów Heskiego Archiwum Państwowego w Darmstadt.