Łączna liczba wyświetleń

środa, 25 października 2017

Fragmenty z Statut cukrowni Pruszcz 25 luty 1880, Statut der Zuckerfabrik Praust

Statut Cukrowni Pruszcz
Fragmenty z „Statut der Zuckerfabrik Praust”

Materiały ze Statutu Cukrowni Pruszcz dzięki uprzejmości PAN Biblioteki Gdańskiej.

Dokument datowany na 25 lutego 1880 roku.



















Kilka historycznych informacji

25.02.1880 - utworzenie Spółki Akcyjnej „Cukrownia Pruszcz”.
31.03.1880 - spółka została wpisana do rejestru spółek w Sądzie Gdańskim pod numerem 366/4.10.


 





Budynek wzniesiono w latach 1879–1880 z inicjatywy i staraniem dr. Hermanna Wiedemanna, lekarza z zawodu. Osiedlił się on w Pruszczu w 1847 roku, przejmując parcelę oraz praktykę lekarską po swoim wuju, dr. Hildenbrandcie.

Dr Wiedemann był nie tylko lekarzem, ale także aktywnym działaczem gospodarczym i wybitnym społecznikiem. W 1896 roku, z okazji 50-lecia pracy zawodowej, został mianowany honorowym obywatelem Pruszcza, jako wyraz uznania za jego zasługi dla miejscowości. Przez wiele lat pełnił funkcję dyrektora cukrowni, której kierownikiem technicznym w tym okresie był Ernest Kaul.





  Dr Hermann Wiedemann zmarł w 1901 roku w szpitalu, który sam wcześniej wybudował, dziś mieści się tam budynek ZOZ-u. Problemy pruszczańskiej cukrowni nie są wcale wynalazkiem naszych czasów. Już po 25 latach dynamicznego rozwoju zakład zaczął podupadać.

W 1909 roku powołano Pruszczański Związek Ochrony dla Uzdrowienia Cukrowni, mający na celu ratowanie przedsiębiorstwa. Przyczyn kryzysu było zapewne wiele od śmierci oddanego dyrektora, po silną konkurencję okolicznych cukrowni. W tym okresie prężnie funkcjonowała m.in. cukrownia w Tczewie oraz cukrownia w Sobowidzu, której zarząd złożył nawet ofertę wykupu pruszczańskiego zakładu.




  Do sprzedaży cukrowni ostatecznie jednak nie doszło, a kryzys, przynajmniej na pewien czas udało się zażegnać. W jaki sposób i jakimi środkami zakład przetrwał ten trudny okres, pozostaje dziś nie do końca jasne. W tym miejscu pojawia się biała plama w historii, która prowadzi nas dopiero do wydarzeń związanych z okresem II wojny światowej.



W okresie II wojny światowej na terenie cukrowni funkcjonowało komando jenieckie. Przetrzymywani byli tam jeńcy angielscy, którzy pracowali w zakładzie aż do ewakuacji, przeprowadzonej około 20 stycznia 1945 roku.

W marcu 1945 roku cukrownia została zniszczona w około 45%, a jej dwa okazałe kominy wysadzono w powietrze. Skala zniszczeń była ogromna, jednak już wkrótce po zakończeniu działań wojennych rozpoczęto odbudowę.

Po wojnie, 4 maja 1945 roku, pierwszym dyrektorem cukrowni został Włodzimierz Jarnuszkiewicz. Przystąpiono wówczas do podnoszenia zakładu z ruin, a do wzniesienia nowego komina sprowadzono nawet górali z samego Zakopanego, znanych z doświadczenia w pracach wysokościowych.

Z dziejów Cukrowni Pruszcz

(Zestawienie na podstawie: St. Ławnicki, „Cukrownia Pruszcz 1881–1997”, Pruszcz Gdański 1998)

  • 25 lutego 1880 r. – utworzenie Spółki Akcyjnej „Cukrownia Pruszcz”, wpisanej do rejestru spółek Sądu Gdańskiego 31 marca 1880 r. pod numerem 366

  • 4 października 1881 r. – rozpoczęcie pierwszej kampanii cukrowniczej





1885-1904 - cukrownia przeżywała poważne kłopoty ekonomiczne, które udało się zażegnać dopiero w 1904 roku dzięki działaniom Hugo Boettgera, nowego dyrektora technicznego. Przeprowadzono wówczas gruntowną przebudowę i modernizację fabryki, co pozwoliło ustabilizować jej sytuację.

1914-1923 - okres kolejnych trudności, związanych z I wojną światową oraz powojenną niestabilnością gospodarczą.

1920-1925 - czas ponownej modernizacji i poprawy wyników finansowych. W tym okresie cukrownia znalazła się w rękach H. Boettgera oraz kilku właścicieli ziemskich, co umożliwiło m.in. wykupienie akcji cukrowni w Nowym Stawie. Utworzono również spółkę korporacyjną „Danziger Zuckerhandel” GmbH (Spółka z o.o. Gdański Handel Cukrem), która wzmocniła pozycję przedsiębiorstwa na rynku.







  1928 - do spółki przystąpiły cukrownie Sobowidz, Malbork oraz Stare Pole, co doprowadziło do utworzenia spółki Vereinigte Zuckerfabrik GmbH. Dzięki temu ujednolicono ceny cukru na terenie całego Wolnego Miasta Gdańska, co miało istotne znaczenie dla stabilizacji rynku.

Lata 30. - czas kryzysu ekonomicznego, który spowodował częściowe zawieszenie produkcji. W tym okresie powstała również wytwórnia sztucznego miodu, działająca aż do 1945 roku.

1937 - zmarł Hugo Boettger, twórca rozwoju cukrowni w Pruszczu i pionier gdańskiego cukrownictwa.

Okres II wojny światowej – w cukrowni pracowali jeńcy brytyjscy oraz kobiety z obozu w Potulicach.

1945 - cukrownia została zniszczona w około 45%, a wysadzone w powietrze kominy zniszczyły kotłownie niskiego ciśnienia i uszkodziły część budynków.

28 lutego 1949 r. - na mocy zarządzenia Ministra Przemysłu i Handlu, wydanego w porozumieniu z Ministrem Skarbu i Prezesem Centralnego Urzędu Planowania, utworzono państwowe przedsiębiorstwo pod nazwą „Zjednoczone Cukrownie Gdańskie”.

Ciekawostka techniczna: cukrownia posiadała pompę parową wyprodukowaną przez firmę Weise & Monski, Special-Fabrik für Pumpen aller Art z Halle, Merseburgerstrasse 149. Sama fabryka Zuckerfabrik AG Praust została w 1881 roku wybudowana przez firmę C. Steim[m]ig & Co. – co pokazuje, jak nowoczesne i zaawansowane technologicznie było to przedsiębiorstwo na swoje czasy.


1. Cukrownia Praust Zuckerfabrik Praust, http://www.boettgergruppe.com/das-unternehmen.html
2. Pumpen aller Art z Halle Merseburgerstrasse, http://www.albert-gieseler.de/dampf_de/firmen0/firmadet571.shtml








Praust w dawnej kronice regionu Wysoczyzny Gdańskiej

Praust w ujęciu Johna Adolfa Muhla - obraz dawnej wsi Wysoczyzny Gdańskiej  („Die Danziger Höhe”) „Die Danziger Höhe” to regionalna publikac...