Łopata śmigła - próba identyfikacji
Zniszczona czasem łopata śmigła stała się punktem wyjścia do próby ustalenia, z jakim typem samolotu mamy do czynienia. Z pozoru zwykły element konstrukcyjny może bowiem skrywać wiele informacji:
o mocy silnika, przeznaczeniu maszyny, a nawet o jednostce, w której służyła. Niniejszy artykuł jest zapisem poszukiwań: od analizy technicznej śmigła, przez przegląd potencjalnych typów samolotów, aż po próbę rozwiązania zagadki jego pochodzenia.
Jednym z tropów prowadzących w stronę identyfikacji okazały się samoloty szkoleniowe Arado, używane w ośrodkach szkolenia lotniczego. To z kolei kieruje uwagę ku szkole lotniczej we Wrzeszczu (ówczesny Langfuhrt), powiązanej z lotniskiem w Praust i funkcjonującej w ramach niemieckiego systemu szkoleniowego. Równolegle pojawia się kolejne wyzwanie - próba odnalezienia godła jednostki gdańskiej, co okazuje się zadaniem nie mniej skomplikowanym niż sama identyfikacja samolotu.
To opowieść o detalu, który prowadzi do szerszej historii lokalnego lotnictwa.
Łopata śmigła - prośba o identyfikację
Zwracamy się z uprzejmą prośbą o identyfikację prezentowanej łopaty śmigła:
-
Długość: 125 cm
-
Wysokość osady łopaty: 12 cm × 12 cm
-
Numer: 18465
Jest to prawdopodobnie łopata z dwupłatowego drewnianego śmigła firmyArgus o średnicy tarczy 2,6 m.Śmigło współpracowało z silnikiem rzędowymArgus 410 o mocy 465 KM.Jedynym z najbardziej popularnych samolotów z takim napędem i takim śmigłem byłdwusilnikowy samolot rozpoznawczyFw 189, nazywany nieoficjalnie "Rama [1].
Trop nr 1
As 410
Silnik skonstruowany w zakładach Argus Motoren, wyprodukowany w liczbie około 28 700 egzemplarzy.
As 410 stanowił napęd samolotów rozpoznawczych Focke-Wulf Fw 189 „Uhu”.
Śmigło niemieckie - przed i po konserwacji
Na zdjęciach prezentujemy niemieckie śmigło lotnicze przed i po pracach konserwatorskich. Przed konserwacją drewno było mocno zmęczone i rozwarstwione, poszycie w stanie krytycznym, a metalowe elementy skorodowane. Śmigło przez długi czas stało pod chmurką, narażone na zmienne warunki atmosferyczne: raz suche, raz mokre, co dodatkowo pogarszało jego stan. Po kilkumiesięcznej, żmudnej pracy udało się całość poskładać, zabezpieczyć drewno przed drewnojadami i zachować resztki oryginalnego poszycia. Dodatkowo, na metalowym pierścieniu pojawił się czytelny numer oraz prawdopodobnie data produkcji. Dalszym krokiem w historii tego śmigła jest dokładne określenie, z jakiego modelu samolotu pochodzi. Właściciel nadal poszukuje odpowiedzi, a nasze skromne badania nie przyniosły jeszcze rozstrzygnięcia. Mimo to śmigło odzyskało godny wygląd i zostało zabezpieczone na przyszłość, zachowując fragment swojej historii.
Poszukaliśmy dodatkowych materiałów ikonograficznych, koncentrując się na fotografiach samolotów z widocznym gdańskim godłem jednostki. Wśród odnalezionych zdjęć szczególną uwagę zwracają ujęcia przedstawiające Arado Ar 96 stacjonujące w rejonie Langfuhr (Wrzeszcz) oraz Praust (Pruszcz Gdański). Na fotografiach widoczne są zarówno oznaczenia rejestracyjne („blachy”), jak i charakterystyczne godło gdańskiej eskadry, umieszczone na kadłubie maszyny.
Godło FFS A/B 6: Stadtwappen von Danzig im roten Schild unter einer goldenen Krone
zwei übereinander stehende weiße Malteserkreuze. Bis 1941 (podesłał Woodhaven - dziękuję!).
Udało nam się odnaleźć to godło w jednej z publikacji poświęconych godłom jednostek Luftwaffe.
Arado Ar 96 z gdańskiej szkoły latania
Na jednym z dostępnych modeli do sklejania przedstawiony jest Arado Ar 96 w barwach szkolnych, jaki mógł służyć w gdańskiej szkole lotniczej. Opisy ukazują maszynę z charakterystycznym malowaniem i oznaczeniami, które w połączeniu z godłem jednostki pozwalają wiązać ją z działalnością miejscowej Flugzeugführerschule. Samolot ten był typowym jednopłatowym, jednomiejscowym samolotem treningowym okresu II wojny światowej, szeroko używanym w niemieckich szkołach pilotów.
Identyfikacja odnalezionej łopaty śmigła obejmowała również inne modele samolotów, w tym
Pilatus P-2. Analiza konstrukcji wykluczyła jednak dopasowanie śmigło z łopatą nie pasuje do tego typu maszyny.
Jako punkt odniesienia przydatny był przykład z literatury dotyczącej Junkers, opisujący śmigło VS-5:
Aufbewahrung von Einzelflügeln - przechowywanie pojedynczych łopat
Schutzhülse für Einzelflügel - osłona ochronna dla pojedynczej łopaty
Nasze poszukiwania i typy:
Podczas analiz braliśmy pod uwagę również samoloty Bf 109 G-6 i Bf 109 G-8 jako potencjalne źródło odnalezionej łopaty śmigła.
Niestety, najprawdopodobniej należy je wykluczyć, ponieważ w tych modelach – poza wersjami wstępnymi – stosowano wyłącznie metalowe śmigła. Maszyny te były napędzane m.in. 12-cylindrowym silnikiem V- Daimler-Benz DB 605 DB, którego charakterystyka wymagała konstrukcji metalowego śmigła o określonym profilu i wytrzymałości.
Pomimo tego udało się zgromadzić kilka cennych rysunków i ciekawostek technicznych dotyczących Bf 109, które pozwalają lepiej zrozumieć konstrukcję napędu oraz różnice między śmigłami drewnianymi a metalowymi. Materiały te stanowią przydatny punkt odniesienia w dalszych badaniach nad identyfikacją odnalezionej łopaty.
Ciekawostka, osadzenie śmigieł względem karabinów maszynowych [12]
Brak komentarzy:
Nowe komentarze są niedozwolone.